Bez złej, ani dobrej woli
Znowu boli...
Jakby ranę ktoś posolił,
Znowu boli...
Czy, gdy Cię poproszę, Panie,
Boleć wreszcie mnie przestanie?
Zmiłowanie -
Czy się mieści w Twojej roli?
Znowu boli...

Nic, co dobre, nie trwa wiecznie -
Nawet, kiedy siedzisz grzecznie,
Nawet, kiedy nie pyskujesz,
Wszystko kiedyś się zepsuje...

Czym jest dla mnie wielka radość?
To jest stan, gdy sąsiad ma dość,
Ale ja mam jeszcze dościej,
Co sąsiada bardzo złości!

Skończ z myśleniem
Przed jedzeniem,
Bo obrzucę
Cię spojrzeniem!

Dużo czasu na myślenie
Mają tylko wonne lenie!

Weź obrożę z mojej szyi!
Niech oddechu mi nie tłumi!
Ale smyczy nie zabieraj,
Bez niej nigdzie dojść nie umiem...

Na początku był cymbał
I cymbałki wnet spłodził.
Teraz wszędzie mieszkają:
I w Krakowie i w Łodzi...

Lustereczko, powiedz przecie,
Najpiękniejszy kto - na świecie?
I na świecie i w powiecie
Najpiękniejszy - pies w berecie!

W lasach są kleszcze,
Kleszcze złowieszcze,
Żadne tam leszcze.
Zmykam i wrzeszczę!

Gdy paskudztwo jest w szklanicy -
Lepiej, by w połowie pusta
Była, byś ją zaniósł do piwnicy,
Gdzie kartofle i kapusta.

Teraz cztery lata całe
Znowu grać będziemy w gałę!

Gdy pani zerwała swe figi,
Świat cały z wrażenia oniemiał
I odtąd rozmowy na migi
Podstawą są porozumienia.

Bo najgorsze są te panie,
Których nawet fig zrywanie
Tylko jest obiecywaniem.

Wszystko przecież już widziałem
I dowcipy odeśmiałem,
Filmy z happy i nie endem,
Nic nowego nie zdobędę
Już...

Pani Wisława?
Poważna sprawa.
Z ram limeryka
Mi się wymyka
Przy Pięciu Stawach.

Koń do konia tako rzecze:
Nie potwierdzę, nie zaprzeczę,
Bo przeczenie przed jedzeniem
Zwykle kończy się twierdzeniem.

Dyktator? Dykta? Tor?
To makieta kolejowa,
Diabła wart? Śmiechu wart!
Gdy rozbroisz podłe słowa...

Na ugorze zgrzebnych myśli
Zakiełkował dziś poeta.
Rolnik włączył generator,
By wypłoszyć z pola kreta,
Bowiem tworzyć bez korzenia
Może tylko wierszokleta...

Czekolady, piesku, nie jedz,
Bo radości w niej za wiele,
Więc ogonem swym machając,
Stracisz go, jak pewien zając,
Który tak był rozbawiony,
Że mu został tylko omyk!

Rośnie pole zboża,
Biegnie dziewka hoża.
Niech do Sejmu biegnie -
Może będzie piękniej!

Kiedy chcę gdzieś coś wydębić,
To w uśmiechu szczerzę zęby,
By po chwili wyjodłować
Miodem okraszone słowa.

Kiedy kombajn zboczy z drogi,
Nie ukrywaj, miła, trwogi,
Tylko za pas bierz swe nogi!

Jedna/jeden ćwiczy słówka,
Aż czytaczy boli główka,
Inny słówka składa w zdania,
Plecie z nich opowiadania.
Może wpadnie za to stówka?

Rosła wiśnia w królewskim ogrodzie,
Ale zakradł się do niej raz złodziej,
Ostrą piłą gwałt zadał niebodze -
I nie stoi już na jednej nodze!

Droga, Aniu, której szukasz,
Sama do drzwi nie zapuka.
Zatem wystaw na dwór nogę -
Wtedy znajdziesz swoją drogę!

Jot i dwa, i trzy, i... cztery,
Oj, nie ze mną te numery!